|

การให้ และขอคำแนะนำจากหัวหน้า

ByChutchapol Youngwiriyakul

Business Woman Yelling At Employee

 

ผมไม่รู้ว่าคนอื่นมีปัญหานี้เหมือนผมรึปล่าว? ตอนที่เริ่มทำงานใหม่ๆ เวลามีปัญหาไม่รู้ว่าจะขอคำแนะนำจากหัวหน้ายังไงถึงจะดี

กลัวไปสารพัด ว่าถ้าแก้ปัญหาแล้วเข้าไปถามทื่อๆก็กลัวจะถูกหาว่าทำไมเรื่องง่ายๆแค่นี้คิดไม่ได้

บางปัญหาพอลองคิดแล้วคิดไม่ออก พอไปถามกลายไปว่าทำไมเพิ่งมาถามตอนนี้

เช่นเดียวกับการให้คำแนะนำหัวหน้า และข้อมูลประกอบการตัดสินใจ ในฐานะที่เรารับผิดชอบเรื่องนั้นอยู่ หรืออยู่ใกล้หน้างานมากกว่าหัวหน้า

ซึ่งเป็นธรรมดาที่หัวหน้าต้องการคำแนะนำจากเรา

แต่หลายครั้งที่เราเสนอสิ่งที่เราคิดว่าดีกว่า แต่สุดท้ายหัวหน้ากลับเลือกอีกอย่าง

แล้วยังไงต่อล่ะ ไปไม่เป็นเลย…

ต้องบอกว่าผมเคยทำผิดมาเกือบทุกรูปแบบแล้วทั้งการให้และขอคำแนะนำจากหัวหน้า คือเคยเจ็บมาก่อนจริงๆ

กว่าจะรู้ว่าควรทำยังไงกับทั้งสองกรณ๊ ก็ลองผิด ลองถูกอยู่นาน

การให้คำแนะนำหัวหน้า

หลักในการให้คำแนะนำหัวหน้า คือ เสนอแต่ละทางเลือก พร้อมข้อดี ข้อเสีย

ก่อนจะปิดด้วยด้วยสิ่งที่คิดว่าดีที่สุดในความเห็นของเรา พร้อมข้อมูลประกอบ

สิ่งที่สำคัญคือ

ถ้าหัวหน้าตัดสินใจแล้ว หยุด!

ไม่ต้องยื้อ หรือเสียใจที่หัวหน้าไม่เชื่อ หรือเลือกสิ่งที่เราเสนอ เพราะอาจมีข้อมูลที่หัวหน้ารู้ แต่เราไม่รู้ ถึงทำให้ตัดสินใจเป็นอีกอย่าง

หน้าที่ของเราหลังจากนี้คือ พยายามที่จะช่วยให้สิ่งที่หัวหน้าตัดสินใจ

ยืนเคียงข้างการตัดสินใจของหัวหน้า และทำให้คนอื่นเห็นว่าเป็นทีมเดียวกัน

ทำงานให้สำเร็จ อย่าล้อฟรี เพราะหัวหน้าไม่เชื่อเราเลยไม่ช่วย

อย่าลืมว่าสุดท้ายคนที่รับผิดชอบกับการตัดสินใจคือ หัวหน้า อย่าให้งานเสียเพราะเราไม่สนับสนุนสิ่งที่หัวหน้าตัดสินใจ

การขอคำแนะนำหัวหน้า

เรื่องนี้ก็สำคัญในการทำงานที่ผมก็เคยทำพลาดมาหลายครั้ง

หลักง่ายๆ คือพยายามคิดทางออก ไปพร้อมกับปัญหาเวลาไปขอคำแนะนำจากหัวหน้า

แต่บางครั้งที่คิดไม่ออกจริงๆ แล้วเข้าไปขอคำแนะนำ

ปัญหาจะเกิดเมื่อเราไปขอคำแนะนำจากหัวหน้าแล้วไม่ทำตาม

ลองคิดภาพตามนะครับ สมมติว่าเรามีปัญหาในการทำงาน แล้วเรามีความคิดของเราอยู่แล้ว แต่ไม่แน่ใจ เลยไปถาม ขอคำปรึกษากับหัวหน้า

แต่พอหัวหน้าแนะนำแล้ว เราคิดว่าความคิดเราดีกว่า เลยไม่ทำตาม

X ผิดอย่างแรงเลยครับ

ถ้าเป็นลักษณะนี้ ให้เข้าไปหาในมุมที่ว่าเรามีไอเดีย แต่ไม่แน่ใจ แล้วเล่าให้หัวหน้าฟัง เพื่อขอ feedback จะดีกว่า

ถ้าเข้าไปหาในมุมของการมีปัญหาเพื่อขอคำแนะนำ แล้วหัวหน้าแนะนำยังไงควรทำตามที่บอก

อย่าฟังแล้ว “เห็นด้วยนะครับ แต่ว่า…”

ประโยคนี้ทำคนตกม้าตายมาไม่น้อย หัวหน้าจะเซ็งสุดๆ และไม่อยากให้คำแนะนำอีก ถ้าขอแล้วไม่เชื่อ หรือไม่ทำตาม

ขอแล้ว ต้องเอาไปใช้ อย่าขอ แล้วเถียง หรือไม่ทำตาม

เพราะครั้งต่อไปหัวหน้าอาจไม่ให้ทำแนะนำอีก

 

เพราะว่าการให้และขอคำแนะนำจากหัวหน้าเป็นเรื่องปกติในการทำงาน ถ้าเรารู้หลักง่ายๆนี้ ผมเชื่อว่าเราจะทำงานกับหัวหน้าได้อย่างมีความสุขมากขึ้นทั้งสองฝ่าย ถ้าใครมีเทคนิค หรือคำแนะนำเจ๋งๆในการให้ หรือขอคำแนะนำจากหัวหน้า ก็เขียน comment ข้างล่างแบ่งปันกันได้นะครับ

Similar Posts

  • ค่านิยมแบบเอเชีย: กำแพงขวางความสำเร็จในบริษัทข้ามชาติ?

    ByChutchapol Youngwiriyakul

      การทำงานในบริษัทข้ามชาตินั้นไม่ใช่เรื่องง่าย การประสบความสำเร็จในบริษัทข้ามชาติยิ่งไม่ง่ายเข้าไปใหญ่ สาเหตุหนึ่งมาจากความหลากหลายทางวัฒนธรรมในองค์กร ซึ่งเป็นธรรมดาที่ผู้บริหารระดับสูงที่มาจากหลายเชื้อชาติ หลากวัฒนธรรมจะตีความพฤติกรรมของคนต่างวัฒนธรรมต่างกันออกไป สองอาทิตย์ที่แล้วผมได้มีโอกาสฟังคุณ Jet Antonio, Purchasing Director ซึ่งเป็นคนฟิลิปปินส์ที่ ประสบความสำเร็จในสายงาน และมีประสบการณ์ทำงานใน 6 ประเทศ มาเล่าให้ฟังถึงมุมมองที่คนตะวันตกตีความค่านิยมของเรา(คนเอเชีย)ในการทำงาน

  • 3 สิ่งที่จะสำคัญกว่าใบสมัครของคุณ

    ByChutchapol Youngwiriyakul

    สำหรับคนที่กำลังหางานในยุคที่งานน้อยกว่าคน อะไรคือสิ่งที่องค์กรมองหา และจะช่วยให้เราเพิ่มโอกาสในการหางาน? สำหรับนายจ้าง หรือหัวหน้างาน อะไรคือสิ่งที่ควรมองหาเพื่อที่จะได้ทีมที่ดี ช่วยขับเคลื่อนองค์กรไปด้วยกัน โดยไม่ต้องพะวงกับการจัดการกับดราม่า ผมเชื่อว่าคำถามนี้หลายคนอยากทราบ รวมทั้งตัวผมเองด้วย อย่างที่ทราบกันว่าข้อมูลใน resume หรือทักษะต่างๆ ของผู้สมัครก็ไม่ได้ให้ภาพที่ครบถัวนเท่าไหร่ ยิ่งปัจจุบันที่ความรู้ หรือทักษะที่เรียนมา อาจไม่สำคัญมาก เพราะสุดท้ายคุณก็ต้องเรียนรู้เพิ่มเติมอยู่ดี แล้วอะไรคือสิ่งที่ควรให้ความสำคัญในการคัดเลือกคนเข้าร่วมทีม คุณ Patrick Lencioni ผู้ก่อตั้ง The Table Group พูดใน podcast จากประสบการณ์ของเขาไว้อย่างน่าสนใจว่า มี 3 สิ่งที่เขามองหา และให้น้ำหนักมากกว่าตัว resume ของผู้สมัครด้วย คือ 1. Humble

  • |

    ทำยังไง กับ ต้องเป็นยังไง?

    ByChutchapol Youngwiriyakul

    วันนี้บังเอิญไปเจอคลิปใน YouTube ของ อ.ชัชชัย ตั้งธรรม แห่ง Access ผ่าน Twitter @Chachchy โดยบังเอิญอีกเช่นกัน จริงๆผมก็เป็นเคยหนึ่งในลูกศิษย์ของอ.ชัชชัย สมัยเรียน ม.4 ยังจำได้ว่าหลังเลิกเรียนก็ออกประตูหลังตึกคุณหญิงหรั่ง ลัดเลาะผ่านคณะสัตวแพทย์ มาแวะทานข้างที่โรงอาหารเภสัช ก่อนเดินไปเรียนที่สยาม ก่อนที่จะกลายเป็นโพสระลึกถึงความหลัง 10+ ปี ไปมากกว่านี้ กลับมาที่เรื่องของเราดีกว่า ^^” ในคลิปนี้อ.ชัชชัย พูดถึงวิธีการคิดจากคำถามที่ว่า ร้อยล้านทำได้จริงเหรอ? ซึ่งเงินร้อยล้านก็เปรียบเสมือน 1 ในเป้าหมายที่เราต้องการ เป้าหมายเราอาจจะเป็น จบปริญญาเอก, มีแฟนสวย/หล่อ, มีบ้านสวยๆ รถเท่ๆ เป็นต้น   ไอเดียนึงที่ผมได้จากการดูคลิปนี้คือ มุมมอง และกรอบในการคิด เพื่อไปถึงเป้าหมาย คนส่วนใหญ่รู้ว่าเป้าหมายคืออะไร ก็จะหาวิธี “ทำยังไง” ให้ได้ตามเป้าหมาย โดยมองจากกรอบของเราเป็นที่ตั้ง และกรอบนี้เองที่จะปิดกั้นไม่เราไปถึงเป้าหมายที่เราหวัง จึงไม่น่าแปลกใจที่ บางครั้งเราไม่เข้าใจ ความคิด หรือการกระทำบางอย่างของคนที่ประสบความสำเร็จ ในทางกลับกัน… ถ้าเราเข้าใจว่าวิธีการคิด หรือสิ่งที่คนที่ประสบความสำเร็จทำคืออะไร ซึ่งในที่นี้ อ.ชัชชัย…

  • |

    บทเรียนจากBejeweled2

    ByChutchapol Youngwiriyakul

    ช่วง2-3 อาทิตย์ที่ผ่านมาผมติดเกมส์ Bejeweled2 บน iPhone มาก เล่นมันได้ทุกวันที่มีเวลาว่าง โดยเฉพาะโหมด Blitz ซึ่งจะจำกัดเวลาให้เล่นภายใน1นาทีให้ได้คะแนนมากสุด ที่มันสนุกเพราะคะแนนสูงสุดของเราจะถูกจัดอันดับเทียบกับเพื่อนๆใน Facebook ที่เล่นเกมส์นี้เหมือนกัน และคะแนนสูงสุดนี้จะถูก reset ใหม่ทุกอาทิตย์ เอาสิ อาทิตย์นี้คะแนนไม่มี อาทิตย์หน้าเอาใหม่ แต่เนื่องจากผมเชื่อว่าทุกอย่างย่อมมีบทเรียนที่น่าสนใจแฝงอยู่ ผมเลยลองคิดว่าผมได้เรียนรู้อะไรจากเกมส์นี้บ้าง… บทเรียนที่ผมได้จากเกมส์นี้ คือ ต่อสู้กับความอยากของตัวเอง อาจเป็นเพราะเกมส์นี้รอบนึงใช้เวลาเพียง1นาที ทำให้คิดว่า รอบนี้คะแนนไม่ดีไม่เป็นไร เดี๋ยวเล่นใหม่รอบหน้าก็ได้ นาทีเดียวเอง… หลายครั้งที่เกมส์นี้กินเวลาผมไปเป็นชั่วโมงโดยไม่รู้ตัว (น่ากลัวจริงๆ) บางครั้งได้ new top score แล้วก็ยังไม่พอ คิดว่าเดี๋ยวจะได้คะแนนสูงกว่านี้ แล้วเวลาก็จะหลายไปอีกชั่วโมง – -” สรุปว่าเป็นเกมส์ที่เริ่มและติดง่ายมาก แต่พอเล่นแล้วจะหยุดได้ยากมาก หลายครั้งก็ใช้เป็นอุบายในการดูใจที่เต็มไปด้วยความอยาก และสังเกตการต่อสู้ของใจกับความอยากที่จะเล่นต่อ ก็มีแพ้บ้างชนะบ้าง ตามกิเลสที่จะแข็งแรงอยู่ คนที่ได้คะแนนสูงๆไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ปกติผมจะได้คะแนนประมาณ 2-3 แสนกว่าๆ แต่ก็จะมีเพื่อนอีกหลายคนที่เล่นได้ระดับ 4-5แสนทุกอาทิตย์ ซึ่งผมก็ไม่เข้าใจว่าเล่นได้ยังไง พอดีที่บริษัทมีเซืยนอยู่2-3คน เลยมีโอกาสถามว่าเล่นยังไงให้คะแนนเทพอย่างนั้นทุกอาทิตย์…

  • |

    วิธีคิดให้มีไฟที่จะทำงานอยู่เสมอ

    ByChutchapol

    สังเกตว่าคนทำงานที่เป็นมนุษย์เงินเดือนส่วนใหญ่จะมีไฟทำงาน และทำให้ได้ดีอยู่ไม่กี่ช่วง ช่วงแรกจะเป็นตอนที่เริ่มทำงานใหม่ๆ ทุกอย่างดูน่าเรียนรู้ น่าสนใจไปหมด พอผ่านมาซักระยะ ความกระตือรือร้นก็จะ่ค่อยๆเลือนหายไป ช่วงต่อมาก็เป็นช่วงจะประเมินผลงาน แต่การมีไฟทำงานแบบนี้เป็นการทำแบบหวังผล ซึ่งก็จะไม่ค่อยยั่งยืนเท่าไหร่ ช่วงอื่นๆที่คนจะมีไฟทำงานก็เช่น ตอนจะได้เลื่อนตำแหน่ง ตอนได้รับคำชมจากหัวหน้า หรือเพื่อนร่วมงาน ตอนได้เห็นคนที่มีไฟทำงานแล้วอยากฮึดอยากเป็นแบบนั้นบ้าง เป็นต้น แต่จริงๆแล้วไฟในการทำงานที่ถูกต้องควรมาจากตัวเรา มาจากการเห็นคุณค่าของงานที่เราทำ และเห็นว่าสิ่งที่เราทำเพิ่มคุณค่าให้กับตัวเองและคนอื่นได้อย่างไร พูดง่ายกว่าทำอีกแล้วครับท่าน… วันนี้เลยจะมาเสนอวิธีิคิดที่จะทำให้เรามีไฟที่จะทำงานอยู่เสมอ

  • |

    The Happiness Equation: สมการความสุข?

    ByChutchapol Youngwiriyakul

    วันนี้ได้มีโอกาสไปร่วมงานเปิดตัวหนังสือ “The Happiness Equation” ของพี่เบียร์ (นิค เผ่าทวี) อีกหนึ่งคนไทยที่มีความสามารถระดับสากลในฐานะนักเศรษฐศาสตร์ และปัจจุบันสอนเศรษฐศาสตร์อยู่ที่ Nanyang Technological University ประเทศสิงคโปร์ แม้จะมีโอกาสได้อ่านไปเพียงบทเดียว แต่ก็ได้อะไรข้อคิดน่าสนใจหลายอย่างจากการฟังพี่เบียร์เล่าในงานนี้ ความสุขแม้จะดูเป็นเรื่องนามธรรม วัดผลลำบาก แต่ทางเศรษฐศาสตร์ก็สามารถหาวิธีวัดได้โดยการเก็บข้อมูลมากพอ (หลายสิบปี หลายหมื่นข้อมูล) เพื่อที่จะหาปัจจัยหรือบอกความสัมพันธ์ของสิ่งที่ต้องการศึกษา ซึ่งในที่นี้คือความสุข คนเราจะจำเหตุการณ์อะไรที่โดดออกมาจะประสบการณ์ปกติ และตอนจบของเรื่องมากกว่าช่วงอื่นๆ (“peak-end” effect) ซึ่งขัดกับความคิดของคนส่วนใหญ่เชื่อว่า เราจะจำสิ่งที่ทำซ้ำๆได้ ตัวอย่างเช่น ส่วนใหญ่เราจะจำได้ตอนเกิดเหตุการณ์ 9/11 (peak)เรากำลังทำอะไรอยู่อย่างละเอียด แต่ถ้าถามว่าแล้ววันก่อนหน้านั้น1วันเราทำอะไรอยู่ คนส่วนใหญ่จะจำไม่ได้ ถ้าไปผับแล้วอยากเพิ่มโอกาสตัวเองในการได้เบอร์สาว ให้หาเพื่อนที่คล้ายๆกับเราแต่โดยรวมด้อยกว่าเราเล็กน้อยไปด้วย โอกาสของเราจะเพิ่มขึ้นเทียบกับไปคนเดียว เพราะสาวจะเทียบว่าเราดีกว่าเพื่อนอีกคนและให้เบอร์เรา (ที่เรื่องอย่างนี้ จำแม่นเชียว…^^”) หนังสือเล่มนี้ไม่ใช่หนังสือประเภท How to แต่ให้ข้อมูลเกี่ยวกับความสุขที่ใกล้เคียงความจริงมากขึ้นตามหลักการศึกษาแบบวิทยาศาสตร์ ผมชอบที่พี่เบียร์บอกว่าข้อมูลมีอยู่3ส่วน ส่วนของเรา(ที่คิดว่าจริง)my part, ส่วนของคุณ;your part, และความจริง; the truth เพราะสิ่งที่เราเข้าใจว่าเป็นความจริงส่วนใหญ่จะมีความเห็นของเรา (หรือของคนอื่น) เข้าใจผสมจนไม่ใช่ความจริง…

2 Comments

  1. ในฐานะคนเคยเป็นลูกน้องเห็นด้วยสุดๆ
    ในฐานะคนเป็นหัวหน้าก็เห็นด้วยสุดๆ
    ขอแถมว่า
    1. คนที่ไปหาหัวหน้าพร้อมปัญหา สาเหตุต้นตอ(root cause) ทางเลือก ข้อดี ข้อเสีย และนำเสนอได้ดีเป็นคนที่มีคุณค่าสุดๆสำหรับหัวหน้าและองค์กร รับรองได้ดีแน่นอน
    2. หัวหน้าเลือกแล้วต้อง”จบ” ลูกน้องมีหน้าที่เสนอข้อมูลให้ครบถ้วนถูกต้อง หัวหน้ามีหน้าที่ตัดสินใจและรับผิดชอบต่อการตัดสินใจนั้นๆ ดังนั้นพอหัวหน้าเลือกแล้วเราต้องลุยตามหัวหน้า ถ้าอยากให้หัวหน้าทำตามใจเรา จงตีโจทย์ให้แตกและนำเสนออย่างฉลาดเราจะได้ทำในสิ่งที่เราอยากจะทำ
    3. หัวหน้าเพลียสุดคือลูกน้องที่มาถามแล้วไม่ทำตามคำสั่งหรือคำแนะนำทั้งที่ตกลงแล้วว่าจะทำ อันนี้ฆ่านายสุดๆ ถ้าได้รับคำแนะนำหรือคำสั่งไปแล้ว ลองทำแล้วไม่เข้าใจหรือดูท่าจะวอด จงกลับไปหาหัวหน้า อย่าได้ทำอย่างที่อยากจะทำ เพราะโอกาสวอดมีสูง
    4. อย่าคิดว่าหัวหน้าเป็นยอดมนุษย์ หัวหน้าเขาจ้างมาให้ตัดสินใจ ลูกน้องเขาจ้างมาให้ทำงาน ให้คิดทางแก้ปัญหา เวลามีปัญหาไปถามหัวหน้าแล้วโดนย้อน อย่าไปคิดว่าหัวหน้าไม่ทำงาน จริงๆแล้วหัวหน้าทำงานตามหน้าที่เลย ; )

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *