เคล็ดลับองค์กร 100 ปี

 

อะไรเป็นเคล็ดลับปัจจัยที่ทำให้บริษัทของคุณประสบความสำเร็จและดำเนินธุรกิจมาเกิน 100 ปี

B.Grimm:

ทำธุรกิจด้วยความเห็นใจ (Doing business with compassion) อยู่อย่างครอบครัว ไม่แก่งแย่งชิงดี แต่มีความเป็นมืออาชีพ

BJC:

มี 3 ปัจจัย โดยเป็นเรื่องเกี่ยวกับคน 2 ปัจจัย และระบบ 1 ปัจจัย

  1. ความรู้สึกเป็นเจ้าของ (Ownership) เมื่อพนักงานมีรู้สึกมีความเป็นเจ้าของแล้ว จะปกป้องผลประโยชน์ และช่วยทำให้บริษัทเจริญเอง
  2. ความยืดหยุ่น (Flexibility) ปรับตัวตามการเปลี่ยนแปลงของตลาด เช่น การเข้าซื้อ Asia Books หรือบุกตลาดขายปลีกในเวียดนาม เป็นต้น
  3. ระบบแบบสวิส-เยอรมัน ซึ่งเกิดจากการ ควบรวมกิจการหลายครั้ง และกลายเป็นจุดแข็งของบริษัท

SINGER:

  • รักษาจุดแข็งเรื่องบุคคลากร ด้วยการรับคนท้องถิ่น เข้ามาพัฒนา ซึ่งเมื่อรวมกับ SINGER Academy ซึ่งเชี่ยวชาญเรื่องการขายปลีกและการเช่าซ์้อ จะทำให้พนักงานอยู่กับองค์กรได้นาน
  • At Home Worldwide Service ซึ่งการเข้าถึงบ้าน ทำให้เป็นลูกค้ากันตลอดชีวิต (Life-time customers, Life-time service)
  • ระบบกระจายสินค้าที่แข็งแกร่ง เข้าถึงกว่า 6-7 หมื่นหมู่บ้านทั่วประเทศไทย

 

บริษัทมีวิธีสร้างสมดุลระหว่างสิ่งที่มีคุณค่าที่สืบทอดมากับความทันสมัยอย่างไร (How to balance heritage vs. modernize?)

B.Grimm:

 แม้จะเป็นบริษัทที่เก่าแก่ แต่ก็กล้าที่จะลองทำอะไรใหม่ๆตั้งแต่เริ่มตั้งบริษัทมาถึงปัจจุบัน ไม่ว่าจะเป็นร้านขายยา โรงไฟฟ้า หรือกองทุน infrastructure แห่งแรก

BJC:

 บริษัทให้ความหลากหลายของพนักงานทั้งอายุ อาชีพ และเชื้อชาติให้เป็นประโยชน์ โดยใช้หลัก “ส่งเสริมลองผิดให้มันถูก”

SINGER:

เมื่อ 10 ปีที่ผ่านมา ผู้บริหารต่างชาติเริ่มทยอยกลับ บริษัทได้พัฒนาผู้บริหารไทย โดยใช้ประโยขน์จากประสบการณ์ของคนเก่า ผสมกับการมุมมองของคนรุ่นใหม่ในการวางแผนทำตลาด 

 

คุณมองบริษัทในอีก 10 ปีข้างหน้าอย่างไร

B.Grimm:

ธุรกิจหลักยังคงเป็นด้านพลังงาน โดยปัจจุบันมีโรงไฟฟ้าขนาด 2,000 MW และตั้งเป้าจะขยายเป็น 5,000MW และ 10,000MW ในอีก 5 ปี และ 10 ปี ตามลำดับ นอกจากนี้จะขยายธุรกิจไปยังด้านอื่น โดยยึดหลักมีคุณภาพ และคุณธรรม

BJC:

จากภูมิศาสตร์ที่เอื้อของประเทศไทยเหมาะสมในอาเซียน บริษัทต้องการสร้างความแข็งแกร่งช่องทางกระจายสินค้าเพื่อรองรับ AEC โดยลงทุนที่เวียดนามเพิ่มในธุรกิจการค้าปลีก

SINGER:

จากระบบกระจายสินค้าตามบ้านที่เป็นจุดแข็งของบริษัท สามารถพัฒนาไปกับสินค้าอื่นที่ต้องการ Home service ซึ่งอาจเป็นการจับคู่กับสินค้าอื่นที่ทั้งของบริษัท และที่อื่น

 

เคล็ดลับให้เป็นองค์กร 100 ปี

B.Grimm:

  1. พื้นฐานต้องมั่นคง วัฒนธรรมองค์กรต้องแข็งแรง องค์กรเป็นผู้ให้ทั้งต่อพนักงานและสังคม
  2. ปรับตัวเร็ว

BJC:

ทำให้คนในองค์กรมีความสุข รู้สึกภาคภูมิที่ได้ร่วมงาน และมีความรู้สึกเป็นเจ้าของ

SINGER:

  1. Change
  2. Creativity & Innovation
  3. CSR

 

อะไรเป็นปัจจัยที่ทำให้บริษัทอยู่มาได้เกิน 100 ปี

GE:

  • Build to last
  • Employee focus
  • Modest
  • Value to society

IBM:

  • Change is in DNA – in IT industry, players and competitors change every decade
  • Ask customers – change from product focus to service/solution provider to achieve customer’s high purpose and relevant to the market

L’Oreal:

  • Beauty is the business
  • Stay focus in Beauty vs. diversify to other business
  • Not “hope in the jar” but “science in the jar”
  • Strong focus on people: employees, partners, stakeholders

Nestle:

  • Compliance
  • Trust from customers

 

จากที่ฟังมาทั้งหมด ผมเห็นปัจจัยร่วมสำหรับองค์กรที่อยู่มาเกิน 100 ปี คือ

  • เรื่องของคน – ทั้งการเห็นความสำคัญในการพัฒนาบุคคลากร ให้เก่ง และมีความสุขในองค์กร
  • การปรับตัว – พร้อมเปลี่ยนแปลง และกล้าทำสิ่งใหม่ๆที่ตลาดต้องการ
  • นวัตกรรม – สินค้าและบริการที่ตอบโจทย์ของลูกค้า

อ่านแล้วลองกลับมาคิดดูนะครับ ว่าองค์กรของเราสามารถเรียนรู้จากปัจจัยความสำเร็จขององค์กรชั้นนำพวกนี้อยู่มากน้อยเพียงใด

 

ป.ล. ก่อนกลับโชคดีได้ถ่ายรูปคู่กับคุณ Umesh ซึ่งเป็นทั้ง Trainer และ Coach ให้ตั้งแต่สมัยทำงานที่ P&G :)

ถ่ายกับคุณอูเมช ฟัดเค
ถ่ายกับคุณอูเมช ฟัดเค

Similar Posts

  • |

    The Happiness Equation: สมการความสุข?

    วันนี้ได้มีโอกาสไปร่วมงานเปิดตัวหนังสือ “The Happiness Equation” ของพี่เบียร์ (นิค เผ่าทวี) อีกหนึ่งคนไทยที่มีความสามารถระดับสากลในฐานะนักเศรษฐศาสตร์ และปัจจุบันสอนเศรษฐศาสตร์อยู่ที่ Nanyang Technological University ประเทศสิงคโปร์ แม้จะมีโอกาสได้อ่านไปเพียงบทเดียว แต่ก็ได้อะไรข้อคิดน่าสนใจหลายอย่างจากการฟังพี่เบียร์เล่าในงานนี้ ความสุขแม้จะดูเป็นเรื่องนามธรรม วัดผลลำบาก แต่ทางเศรษฐศาสตร์ก็สามารถหาวิธีวัดได้โดยการเก็บข้อมูลมากพอ (หลายสิบปี หลายหมื่นข้อมูล) เพื่อที่จะหาปัจจัยหรือบอกความสัมพันธ์ของสิ่งที่ต้องการศึกษา ซึ่งในที่นี้คือความสุข คนเราจะจำเหตุการณ์อะไรที่โดดออกมาจะประสบการณ์ปกติ และตอนจบของเรื่องมากกว่าช่วงอื่นๆ (“peak-end” effect) ซึ่งขัดกับความคิดของคนส่วนใหญ่เชื่อว่า เราจะจำสิ่งที่ทำซ้ำๆได้ ตัวอย่างเช่น ส่วนใหญ่เราจะจำได้ตอนเกิดเหตุการณ์ 9/11 (peak)เรากำลังทำอะไรอยู่อย่างละเอียด แต่ถ้าถามว่าแล้ววันก่อนหน้านั้น1วันเราทำอะไรอยู่ คนส่วนใหญ่จะจำไม่ได้ ถ้าไปผับแล้วอยากเพิ่มโอกาสตัวเองในการได้เบอร์สาว ให้หาเพื่อนที่คล้ายๆกับเราแต่โดยรวมด้อยกว่าเราเล็กน้อยไปด้วย โอกาสของเราจะเพิ่มขึ้นเทียบกับไปคนเดียว เพราะสาวจะเทียบว่าเราดีกว่าเพื่อนอีกคนและให้เบอร์เรา (ที่เรื่องอย่างนี้ จำแม่นเชียว…^^”) หนังสือเล่มนี้ไม่ใช่หนังสือประเภท How to แต่ให้ข้อมูลเกี่ยวกับความสุขที่ใกล้เคียงความจริงมากขึ้นตามหลักการศึกษาแบบวิทยาศาสตร์ ผมชอบที่พี่เบียร์บอกว่าข้อมูลมีอยู่3ส่วน ส่วนของเรา(ที่คิดว่าจริง)my part, ส่วนของคุณ;your part, และความจริง; the truth เพราะสิ่งที่เราเข้าใจว่าเป็นความจริงส่วนใหญ่จะมีความเห็นของเรา (หรือของคนอื่น) เข้าใจผสมจนไม่ใช่ความจริง…

  • |

    อาสาสมัครเรื่องไกลตัว?

    วันนี้ได้ไปช่วยทำกิจกรรมสอนภาษาอังกฤษน้องๆในชุมชนโค้งรถไฟยมราชกับ Dwight (Twitter: @DwightTurner) และกลุ่ม InSearchOfSanuk ตามคำชวนของพี่ต่าย (@srisuda) และวาว (@vow_vow) จริงๆผมได้รู้จักกับ Dwight มาสักพักใหญ่ๆจากงาน Tweet Meetup และได้ตามผลงานของกลุ่ม InsearchOfSanuk ผ่านเว็บแต่ไม่เคยมีโอกาสไปร่วมทำกิจกรรมอาสาสมัครกับกลุ่มนี้มาก่อน แม้กลุ่มนี้ส่วนใหญ่จะเป็นชาวต่างชาติ แต่สิ่งหนึ่งที่เหมือนกันคือใจที่จะให้ ถ้าใครเคยทำงานอาสาสมัครมาก่อนจะรู้ว่าแม้พื้นเพจะต่างกันจนไม่่น่าเชื่อว่าจะรู้จักกันได้ในชีวิตประจำวัน แต่เราสามารถทำงานร่วมกัน และเป็นเพื่อนกันได้เพราะมีใจที่จะให้เหมือนกัน (common objective) สิ่งที่ผมทึ่งและประทับใจกลุ่มนี้มากๆ (แถมเป็นการตบหน้าคนไทยกลายๆ) คือ เราพูดเสมอว่าประเทศเราจะพัฒนาได้อยู่ที่การพัฒนาการศึกษา การให้ความรู้กับเด็กที่ด้อยโอกาส แล้วเราก็โยนว่าเป็นเรื่องระดับชาติ เรื่องของกระทรวงศึกษา เรื่องของโรงเรียน แต่… เราไม่เคยทำอะไรเลย มากไปกว่านั่งวิจารณ์ในห้องแอร์แล้วก็ปล่อยมันผ่านไป ขณะที่ฝรั่งกลุ่มนี้เข้าไปบุกเบิกชุมชมแออัดที่แม้แต่เราคนไทยส่วนใหญ่ไม่เคยย่างกลายเข้าไป ทำในสิ่งที่ตัวเองช่วยได้ บางคนเป็นครูสอนภาษาอังกฤษในโรงเรียนนานาชาติ บางคนเป็น Expat ในบริษัทข้ามชาิติมาประจำในไทยแค่ปีกว่าๆ แต่ทุกคนก็เต็มใจมาช่วยเด็กไทย ซึ่งผมสามารถสัมผัสถึงความแตกต่างที่กลุ่มนี้ได้ทำจริงๆ ตั้งแต่ชาวบ้านทักทายและต้อนรับอย่างเป็นกันเอง เด็กๆวิ่งเข้ามากอด มาคุยด้วย อย่างไม่กลัวที่จะพูดผิดเหมือนนักเรียนที่เรียนภาษาอังกฤษในห้องเรียน น้องๆหลายคน (7-8ขวบ) สามารถเข้าใจพูดภาษาอังกฤษได้ดีกว่านักเรียนม.ปลายหลายๆคนที่มีโอกาสทุกอย่าง นี่คือตัวอย่างความเปลี่ยนแปลงที่ผมสัมผัสได้แม้จะเป็นครั้งแรกที่ผมไปร่วมกิจกรรม … และนี่ก็เป็นอีกตัวอย่างที่ช่วยตอกย้ำความเชื่อที่ว่าเราสามารถสร้างความแตกต่างในสังคมได้ ถ้าเราทำ……

  • ไต่บันไดงานอย่างมีความสุข

    มนุษย์เงินเดือนแทบทุกคนย่อมมีความฝันที่จะก้าวหน้าในอาชีพการงานของตนทั้งนั้น จะก้าวเร็วก้าวช้า ก็แล้วแต่ความสามารถ และโอกาสจะเอื้ออำนวย ถ้าสามารถก้าวหน้าอย่างมีความสุขด้วยนี่ต้องบอกว่าไม่ธรรมดา ผมได้เจอเพื่อนร่วมงานคนหนึ่ง เป็นอาตี๋มาจากเมืองจีน ทำงานตึกเดียวกัน ก็ทักทายกันบ้าง แตไม่เคยได้เวลาได้คุย ทำความรู้จักกันเท่าไหร่ จนกระทั่งผมกลับไทยสัปดาห์ที่ผ่านมา น้องที่รู้จักลากมาทานข้าวด้วย ถึงได้รู้ถึงว่าไม่ธรรมดา ของอาตี๋คนนี้ ท่ามกลางความเปลี่ยนแปลงของบริษัท และธุรกิจ อาตี๋ (เจ้าตัวยอมรับชื่อนี้แต่โดยดี) ก้าวหน้าได้รับโปรโมทถึง 3 ครั้งในเวลาที่อยู่กับบริษัทมา 8 ปี แถมล่าสุดบริษัทส่งมาเป็น Expat ที่เมืองไทยในช่วงที่บริษัทกำลังควบคุมค่าใช้จ่าย ที่เด็ดสุด คือ เขาทำงานอย่างมีความสุข ครับ ผมไม่เคยเห็นหน้าของอาตี๋คนนี้ไม่เปื้อนยิ้มเลย (แต่ปาดน้ำตาไปแล้วรึปล่าว อันนี้ไม่แน่ใจ ^^”) อะไรจะถูกหวยในการทำงานได้ขนาดนี้! อย่ากระนั้นเลย เมื่อเจอคนที่น่าสนใจแบบนี้ ผมก็ไม่พลาดที่จะพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิด และสกัดเอาประเด็นที่น่าสนใจมาแบ่งปันกัน ผมขอดึงเอาประโยคเด็ดๆที่อาตี๋คนนี้พูด แล้วมาเล่าขยายความให้ฟังนะครับ

  • |

    วิธีช่วยให้คุณล้มเหลวได้บ่อยขึ้น (อย่างภูมิใจ)

    Failure is success in progress. – Albert Einstein ผมเคยมีความเชื่อว่าความสำเร็จเป็นสิ่งที่อยู่ตรงข้ามกับความล้มเหลว จึงพยายามหาวิธีหลีกเลี่ยงความผิดพลาด และล้มเหลวเท่าที่ทำได้ เพราะคิดว่าถ้าเราล้มเหลวแสดงว่าความสำเร็จยิ่งอยู่ห่างกับเราเหลือเกิน อาจทำให้ท้อแท้และถอดใจสู้ได้ แม้ตอนหลังจะรู้ว่า คนที่ประสบความสำเร็จทุกคนล้วนต้องผ่านความล้มเหลวนับครั้งไม่ถ้วนมาก่อน และถ้าเราเพิ่มจำนวนครั้งของความล้มเหลวจากความพยายาม (แต่ต้องเรียนรู้ที่จะไม่พลาดเพราะสาเหตุเดิมด้วยนะ) ยิ่งมีโอกาสที่จะประสบความสำเร็จได้เร็วยิ่งขึ้น  แต่ปัญหาของคนจำนวนไม่น้อยรวมทั้งผมด้วย คือ ทำอย่างไรถึงจะไม่รู้สึกแย่ หรือกลัวขึ้นเวลาต้องลองอะไรใหม่ๆนอกความคุ้นเคย (comfort zone) ของเรา เพื่อที่เราจะกล้าล้มเหลวได้ง่ายขึ้น และบ่อยขึ้น หลังจากลองมาหลายวิธี วิธีที่ผมคิดว่าได้ผลที่สุดสำหรับตัวเอง และใช้อยู่ในปัจจุบัน คือ…

  • |

    Work/Life Effectiveness By Jim Lafferty (Part I)

    ดูเหมือนว่าทุกวันนี้ทุกบริษัทจะคาดหวังและต้องการเวลาจากพนักงานมากขึ้นเรื่อยๆ พนักงานก็ดูมีความสุขน้อยลง เริ่มบ่นว่าใช้เวลาทำงานทั้งที่ทำงานและบ้านมากขึ้น เครียดและล้าสะสมมากขึ้น… ชีวิตมีแต่งาน งาน งาน แล้วช้านจะหาแฟนได้มั้ยเนี่ยยยย… ^^” ไม่ต้องแปลกใจว่าเรื่องนี้เกิดกับเรา หรือบริษัทของเราที่เดียวรึเปล่า? จริงๆแล้วเรื่อง Work/Life Balance (Work/Life Effectiveness, etc.) นี้เป็นปัญหาใหญ่ในทุกองค์กรทั่วโลกเหมือนกัน เพราะฉะนั้นอย่าคิดว่าลาออกจากไปทำงานที่ใหม่แล้วจะไม่มีปัญหานี้ หลายบริษัทมีการจัดอบรมเรื่องการบริหารเวลา (Time Management) แต่ก็ยังรู้สึกว่าไม่ช่วยเท่าไหร่ วันก่อนผมได้มีโอกาสดูคลิปการพูดของคุณจิม ลาฟเฟอร์ตี้ (Jim Lafferty) ผู้บริหารระดับสูงของบริษัท พูดในการประชุมของผู้บริหารระดับสูงในทวีปอเมริกา เรื่องเทคนิคที่ได้เรียนรู้ในการจัดการชีวิตและงาน ซึ่งสรุปออกมาเป็น 15 เทคนิค ซึ่งคุณจิมรับประกันว่าถ้าได้นำไปใช้ ชีวิตของคุณจะดีขึ้นทันที (โฆษณาให้หน่อย) ผมเห็นว่าน่าสนใจเลยอย่างจะมาแบ่งปันกัน โดยจะแบ่งออกเป็น 2-3 ตอน ขึ้นอยู่กับความขยันนะครับ… ;D _______________________________ สิ่งแรกที่เราควรรู้ก่อนคือ work/life balance ไม่เกี่ยวกับเวลา

  • |

    Ignite Thailand#2

    คนหนึ่งคนทำอะไรได้มากกว่าที่คิด ถ้าลงมือทำ #IgniteTH ช่วงหลังๆมานี้มีเพื่อนหลายคนทักว่าหลังๆชัชออกงานบ่อยนะ จะบอกว่างานที่ไปส่วนใหญ่ก็มีแต่งานแต่งงานเพื่อนๆ ที่แต่งกันแทบอาทิตย์เว้นอาทิตย์นี่แหละ แล้วก็ไม่ได้เป็นไฮโซที่ออกงานแล้วได้เงิน กลับจะเป็นทางตรงข้ามเสียมากกว่า ^^” แต่งานที่ผมได้มีโอกาสไปเมื่อวานเป็นงานที่นอกจากจะฟรี (แต่ยังต้องเสียค่าเดินทางเอง) ยังเป็นงานที่ช่วยจุดประกายไฟ สมกับชื่องานดี (Ignite) งาน Ignite Thailand ครั้งที่ 2 ที่จัดโดยเครือข่ายพลังบวก โดยครั้งนี้จัดที่หอประชุมใหญ่ จุฬาฯ ผมเชื่อว่าเป็นสิ่งจำเป็นที่เราควรได้มีโอกาสเปิดรับมุมมองใหม่ๆ ในด้านบวก เพื่อกลับมาย้อนดูและปรับใช้กับตัวเอง โดยเฉพาะคนที่อยู่ในโลกของการเร่งรีบตลอดเวลา และสภาพสังคมที่ข่าวหน้าหนึ่งไม่ช่วยจรรโลงใจเท่าไหร่ ทั้ง 21 igniters กับเวลา5 นาที อาจมีบางท่านที่อยู่เหนือกาลเวลา(5นาที)บ้าง (ฮา) แต่ละท่านก็มีความต่าง ต่างทั้งอายุ, ประสบการณ์, เนื้อหา, และวิธีนำเสนอ แต่สิ่งหนึ่งที่ผมรู้สึกได้ว่าเป็นจุดร่วมกันของทุกคน คือ ความตั้งใจที่จะถ่ายทอดเรื่องที่กลั่นมาจากประสบการณ์และชีวิตของแต่ละคน เพื่อให้เชื่อให้พลังของคนหนึ่งคน ว่าทำได้ และทุกท่านที่พูดเป็น Living proof ของการทำในสิ่งที่ตัวเองเชื่อ สิ่งทึ่หลายๆคนคิดว่าเป็นไปไม่ได้ หรือได้แต่คิด … ขอบคุณที่ช่วยจุดไฟ ให้กับผมและคนฟังทุกคนในหอประชุมเมื่อคืน ผมเชื่อว่าคนส่วนใหญ่เป็นคนที่พร้อมจะทำดี แต่ติดอยู่ที่ความไม่เชื่อในความสามารถของคนหนึ่งคน…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *